رساله ******** بقلم م/محمد بدوى أبوالعلأ

رساله
********
رساله للقلب اللى راح
وسابلى من بعده الجراح
ساب الضلام والليل مغيم ليه ما بيشقه الصباح

رساله للقلب اللى ساكن ف الضلوع
ونور حياتى كلها بضوء الشموع
ليه بتقتل حلم الوجود بالفراق وايا الدموع

وانا لسه عايش ليه بتحكم عليا اموت
ليه بتخرص كل حرف وكل صوت
مابقتش عاوز تسمع منى غير سكوت

هات الفراق يدبح مابينا حبل الوداد
ويقطع الشريان اللى واصل ليك بالعناد
كم مره قلب فارق حبيبه وتانى عاد

ماتلاقيش
واتحداه بعد الفراق يقدر يعيش
مين اللى قال إن الحياه بعد الفراق مابتنتهيش

روح وفارق
وسيبنى فى بحور الهوى وف موجها غارق
ومتسألش مين اللى نادى للفراق ومين اللى سابق


مش هاكدب عليك أن قلتلك
انى حاولت حبيبى افارقك وانسى ايامك وقلبك
ماقدرتش ابعد بالرضا أو غصب عنك

ولقتنى بعد مارحت راجع
لكن جاى المرادى راكع
ادور على القلب اللى ضايع

مالقتوش ... وكنت عاوز اشرحله حالى
وسابنى بدموعى أسهر ليالى
فيها روحى بتتنزع وتقطع جوه أوصالى

ياقلب رساله بسأل فيهأ ليه تبيعنى
من غير وداع ولا تفكر إن تسمعنى
وتسيبلى الشوق جوه القلب يوجعنى

انا مش ماشى وها استنى
عشان ترجع ... أصلك عنى ماتستغنى
ولا عنك هاقدر ياحبيبى استغنى

م/محمد بدوى أبوالعلأ